با توجه به افزایش روزافزون مصرف سوخت‌های فسیلی و در نتیجه، افزایش آلاینده‌های هوا و بروز مشکلات زیست محیطی و از طرفی افزایش روزافزون بهای این سوخت‌ها، ضرورت طراحی و ساخت سیستم‌های کاهش مصرف سوخت و کاهش آلایندگی امری اجتناب‌ناپذیر است.

از آنجا که حدود 75% از آلایندگی هوای شهرها به حمل و نقل مربوط می‌شود، کاهش مصرف سوخت در سیستم حمل و نقل می‌تواند سهم مهمی در کاهش آلودگی هوا داشته باشد. افزون بر بهره‌مندی از تکنولوژی‌های نوینی همچون استفاده از سیستم پاشش سوخت با فشار بالا، به کارگیری موتورهای پیشرفته و مجهز به سیستم‌های نظارت کامپیوتری، بهبود فرم آیرودینامیکی خودروها، کم کردن وزن خودروها با استفاده از مواد کامپوزیت و … و در کنار کلیۀ روشهای متداول مانند تنظیم موتور، تعویض به موقع روغن موتور، فیلتر روغن و فیلتر هوا، تنظیم باد چر‌خ‌ها و … در سالهای اخیر سعی شده است با تولید تجهیزاتی مبتنی بر قوانین علمی، گامی فراتر در راستای کاهش مصرف سوخت برداشته شود.

استفاده از این رده از محصولات، نتایج کاربردی و بسیار مهمی در بر دارد که از آن جمله می‌توان به کاهش قابل توجه مصرف سوخت به خصوص در ناوگان‌های پرجمعیت و پر تردد و بالطبع کاهش آلاینده‌های به جا مانده از آنها به عنوان اصلی‌ترین دستاورد حاصل از آنها نام برد. استفاده از این سیستم‌ها در اغلب کشورها به سرعت در حال افزایش است و تلاش برای ارائۀ محصولاتی بهتر و با راندمانی بالاتر بی‌وقفه بین تولیدکنندگان این محصولات ادامه دارد.