فیلتر گازوئیل خیس نمی‌شود و شکل و فرم خود را حفظ می‌کند.

وجود آب در گازوئیل باعث از فرم افتادن و خرابیِ زود هنگام فیلتر گازوئیل و در نتیجه راه‌یابیِ ذرات مخرب به سیستم سوخت و ایجاد خرابی و تحمیل هزینه‌های گزاف می‌شود. پس از نصب تراگین با برگشتِ گازوئیلِ مازادِ خروجی از کامان ریل (یا ریل سوخت) به چرخۀ سوخت و در هنگام ورود به فیلتر، مولکولهای گازوئیلِ یونیزه شدۀ برگشتی از سرریز انژکتور، مولکولهای آبِ همراه گازوئیلِ ورودی به فیلتر از سمت باک را به خود جذب کرده و عملاً در هنگام ورود گازوئیل به فیلتر، مولکولهای آب که اکنون جذبِ مولکولهای گازوئیل شده‌اند، امکان نشستن بر روی فیلتر را نداشته و در نتیجه فیلتر گازوئیل، شکل و فرم خود را همواره حفظ می‌کند.

آب در کف باک خودرو جمع نمی‌شود و عمر باک (های غیر آلومینیومی) چندین برابر می‌شود.

با هر بار سوخت‌گیری، آب (همراهِ گازوئیل) در کف باک ته‌نشین می‌شود. این آب علیرغم تخلیۀ روزانه از کف باک (در صورتی که باک از جنس آلومینیوم نباشد) به تدریج باعث خوردگی و پوسیدگی باک می‌شود. پس از نصب تراگین ، با برگشتِ بخشی از گازوئیلِ مازادِ خروجی از کامان ریل (یا ریل سوخت) به باک، مولکولهای گازوئیلِ یونیزه شدۀ برگشتی از سرریز انژکتور، مولکولهای آبِ موجود در باک را به خود جذب کرده و عملاً در باک خودرو هیچ مولکول آبی به صورت آزاد وجود نداشته و امکان ته‌نشینی ندارند. در نتیجه باک خودرو هیچگاه به دلیل وجود آبِ همراهِ گازوئیل خورده یا پوسیده نمی‌شود.

در صورت خرابی فیلتر آبگیر، آسیبی به سیستم سوخت وارد نمی‌شود.

فیلتر آب‌گیر یکی از اجرای سیستم سوخت است که با جداسازی آب از گازوئیل تا حد ممکن به افزایش عمر قطعات سیستم سوخت کمک می‌کند. چنانچه فیلتر آب‌گیر از راندمان پایینی برخوردار باشد و یا به هر دلیل خراب شود، با نصب تراگین ، آبِ همراهِ گازوئیل، قبل از ورود گازوئیل به پمپ، توسط مولکولهای گازوئیل که در تراگین یونیزه شده‌اند جذب شده و دیگر امکان نشستن بر روی اجزاء و قطعات سیستم سوخت از جمله پمپ یا سوزن انژکتور را ندارند. در نتیجه، با وجود تراگین، حتی اگر فیلتر آب‌گیر حذف شود، هیچگونه آسیبی به اجزاء و قطعات سیستم سوخت وارد نمی‌شود.

قدرت و گشتاور موتور بیشتر می‌شود.

گازوئیل دارای طیف هیدروکربنی گسترده‌ای است و طول زنجیرۀ کربنی آن بین 12 تا 20 اتم کربن می‌باشد. بزرگ بودن مولکولهای گازوئیل و همچنین حجم زیاد سوخت ورودی به سیلندر در موتورهای دیزل سبب می‌شود که راندمان احتراق پایین آمده و مقادیر زیادی از سوخت به صورت نیم‌سوخته از اگزوز خارج شود. با نصب تراگین ، مولکولهای گازوئیل یونیزه شده و گازوئیل در هنگام پاشش به درون محفظۀ سیلندر به ذرات بسیار ریزتری تقسیم شده و به صورت بهتر و کامل‌تری می‌سوزد. با کامل‌تر سوختن گازوئیل، انرژی بیشتری از واحد سوخت آزاد شده و طبیعی است که در این صورت قدرت و گشتاور موتور بیشتر می‌شود.

مصرف گازوئیل (به میزان 12% تا 19%) کاهش می‌یابد.

کاهش ناگهانیِ سوخت در تمامی موتورها موجب خرابی سیستم سوخت و کارکرد خارج از زمان موتور می‌شود. اما آنچه در تراگین اتفاق می‌افتد، کاهش مصرف سوخت به معنی جلوگیری از ورود سوخت مورد نیاز به موتور نیست، بلکه تراگین باعث می‌شود عمل احتراقِ گازوئیل بهتر و کامل‌تر انجام گیرد که در نتیجه، انرژی بیشتری از واحد سوخت استحصال شده و باعث افزایش قدرت و شتاب موتور می‌شود. بنابراین برای بدست آوردن مقدار مشخصی از توان، مقدار گازوئیل کمتری مورد نیاز است. تراگین باعث کامل‌تر سوختن گازوئیل و کسب انرژی بیشتر از واحد سوخت و در نتیجه کاهش مصرف گازوئیل به ازای تولید توان یکسان موتور می‌شود.

دود خروجی از اگزوز (به میزان 50 % تا 70 %) کاهش می‌یابد.

بزرگ بودن مولکولهای گازوئیل و همچنین حجم زیاد سوخت ورودی در موتورهای دیزل وسائط نقلیۀ سنگین سبب می‌شود که راندمان احتراق پایین آمده و مقدار قابل توجهی از سوخت به صورت کربن نسوخته (دوده) از اگزوز خارج شود. با نصب تراگین، گازوئیل به صورت بهتر و کامل‌تری سوخته و علاوه بر این که از مقدار بیشتری از انرژی آن استفاده می‌شود، میزان دود در گازهای خروجی از اگزوز به میزان بسیار قابل توجهی و به میزان 50 تا 70 درصد کاهش می‌یابد.

سایر آلاینده‌های اگزوز (به میزان 15 % تا 25 %) کاهش می‌یابند.

به دلیل بزرگ بودن طول زنجیرۀ کربنی مولکولهای گازوئیل و حجم زیاد سوخت ورودی در موتورهای دیزل وسائط نقلیۀ سنگین، راندمان احتراق پایین بوده و مقادیری از سوخت به صورت نیم سوخته (مونواکسیدکربن) یا نسوخته (هیدروکربن) از اگزوز خارج می‌شود. این موضوع نه تنها موجب هدر رفت انرژی بلکه باعث آلودگی محیط‌زیست می‌گردد. با نصب تراگین، گازوئیل به صورت بهتر و کامل‌تری سوخته و میزان مونواکسیدکربن و هیدروکربنهای نسوخته در خروجی اگزوز به میزان 15 تا 25 درصد کاهش می‌یابد.

موتور به صورت نرم‌تر و روان‌تری کار می‌کند.

احتراقِ ناقصِ سوخت در موتورهای دیزل باعث به وجود آمدن دوده و به وجود آمدن شرایط سخت برای کارکرد موتور می‌شود. زیرا دوده سنگین بوده و چسبندگی بسیار بالایی دارد. این دو خاصیت، باعث چسبیدن دوده به دیواره‌های سیلندر و در نتیجه اصطکاک زیاد بین پیستون و دیوارۀ سیلندر می‌شود. سخت شدن حرکت پیستون درون سیلندر، باعث بالا رفتن دمای سیلندر و بیشتر شدن صدای موتور می‌شود. با نصب تراگین، دوده کمتر شده و در نتیجه، اصطکاک کمتر شده و موتور بهتر و روان‌تر کار می‌کند.

عمر روغن موتور افزایش می‌یابد.

با نصب تراگین، تولید دوده به میزان بسیار زیادی کاهش یافته، سیلندر تمیزتر شده و حرکت پیستون درون سیلندر راحت‌تر و روان‌تر صورت می‌گیرد و در نتیجه، دمای موتور کاهش می‌یابد. با کمتر شدن دوده و تمیزتر بودن بدنۀ سیلندر، از طرفی روغن موتور دیرتر کثیف می‌شود و از طرف دیگر با کاهش اصطکاک بین پیستون و بدنۀ سیلندر که نهایتاً کاهش دمای بدنۀ سیلندر را به دنبال دارد، دمای کارکرد روغن موتور کمتر شده و روغن موتور خاصیت خود را دیرتر از دست داده و عمر آن بیشتر می‌شود.

عمر قطعات موتور افزایش می‌یابد.

با کاهش تولید دوده در فرآیند احتراق به واسطۀ نصب تراگین، رسوب دوده روی پیستون، بدنۀ سیلندر، سرِ انژکتور و به خصوص سوپاپها تقریباً به صفر می‌رسد. بدیهی است که در این حالت به دلیل حرکت راحت و روان پیستون در داخل سیلندر اولاً عمر رینگ‌های پیستون و ثانیاً عمر یاتاقانهای میل‌لنگ و پیستون افزایش یافته و سلامت بدنۀ سیلندر نیز تضمین می‌شود. همچنین پر واضح است که عدم رسوب دوده روی سایر قطعات موتور و به خصوص سوپاپ ها، افزایش عمر آنها را در پی خواهد داشت.